Sabit ve Gelişim Zihniyeti
Sabit/gelişim ayrımı kim olduğunuzla ilgili değildir; belirli bir anda hangi varsayımı yaptığınızla ilgilidir. Aynı kişi bir yetenek konusunda sabit bir görüşe, başka bir yetenek konusunda gelişimci bir görüşe sahip olabilir. Aşağıdaki karşılaştırma, şu anda hangi varsayımla hareket ettiğinizi fark etmeye yönelik bir araçtır.
Yan yana karşılaştırma
Yeni bir şey öğrenmek — "Ya bu sende vardır ya da yoktur." — "Bu benim için yeni — daha iyi olmadan önce daha kötü olacağım."
Eleştirel geri bildirim almak — Kendim hakkında bir hüküm gibi hissettirir. — Ne farklı denenmesi gerektiğine dair bir bilgi.
Çaba — Çok çaba göstermek zorunda kalmak yetenekli olmadığın anlamına gelir. — Çaba, yeteneğin değiştiği temel mekanizmadır.
Hata yapmak — Bir sınırın kanıtı; durmak için bir gerekçe. — Hangi adımın üzerinde çalışılması gerektiğine dair somut veri.
Gerçek bir zorlukla karşılaşmak — Kaçın; benlik imajını koru. — Katıl; asıl öğrenme burada gerçekleşir.
Başka biri başarılı olduğunda — Onlarda benim sahip olmadığım bir şey var. — Benim de deneyebileceğim ne yaptılar?
Bu farkın pratikte neden önemli olduğu
Bu iki okuma farklı davranışlar üretir. Sabit okuma, kolay kazanımları, gizli pratiği ve zor problemlerden erken vazgeçmeyi tercih etme eğilimindedir. Gelişimci okuma ise görünür pratiği, geri bildirim istemeyi ve zor problemlerle daha uzun süre uğraşmayı tercih etme eğilimindedir.
Zamanla bu küçük farklar birikir — bir şeye inanmanın onu zorlaştırıp gerçek kılması nedeniyle değil, gelişimci okumanın sizi gerçekten öğrendiğiniz durumlarda tutması nedeniyle.
Daha dürüst bir tablo
Çok az insan tamamen bir taraf ya da diğerinin saf hali olarak yaşar. Çoğumuz genellikle fark etmeden karışık inançlar taşırız. Faydalı soru "ben hangi tipim?" değil, "şu anda hangi varsayımla hareket ediyorum ve bu bana yarıyor mu?" sorusudur.